Naar de inhoud
Eerst Jezelf

Blog  ·  Tips

Tips

Klopt het dat communicatie voor 93 procent non-verbaal is?

Waar dat getal vandaan komt, wat er werkelijk is gemeten, en wat lichaamstaal wel doet.

8 minuten lezenGrenzen en anderen22 augustus 2026Samir El Ouariachi

Twee mensen aan een cafetafel bij een raam, de een praat en de ander kijkt weg, beide gezichten half in de schaduw

Herken je dit?

  • Je hoorde het in een training en je hebt het zelf ook doorverteld.
  • Er kriebelde iets: als woorden maar zeven procent zijn, hoe werkt een telefoongesprek dan?
  • Je bent gaan oefenen op je houding en je oogcontact, en het gesprek ging er niet beter door.

Als je bij een van deze regels knikte, is dit stuk voor jou geschreven.

Kort antwoord: nee. Dat getal komt uit twee kleine onderzoeken uit 1967 waarin proefpersonen naar losse woorden luisterden en naar foto's van gezichten keken, en moesten inschatten of de spreker hen aardig vond. Er werd geen gesprek gevoerd. De uitkomst was: als een woord iets anders zegt dan de toon en het gezicht, gaan mensen af op de toon en het gezicht. Meer niet. Mehrabian zelf schrijft op zijn eigen pagina dat de verhouding niet geldt zodra iemand het ergens anders over heeft dan zijn gevoelens.

1Herkenning

Je hebt het gehoord in een training

7 procent de woorden, 38 procent de toon, 55 procent de lichaamstaal. Het staat op een dia, iemand zegt het met stelligheid, en het klinkt alsof er iets belangrijks wordt onthuld.

Misschien heb je het zelf ook doorverteld. Ik ook, jaren geleden.

En er zat waarschijnlijk ergens een kriebel bij. Want als woorden maar zeven procent zijn, hoe kan een telefoongesprek dan werken? Hoe kan een boek werken? Hoe kan iemand die je nooit hebt gezien je met een bericht raken?

Die kriebel had gelijk.

2Wat er gebeurt

Waar het getal vandaan komt, en wat er is gemeten

Twee onderzoeken uit 1967

Albert Mehrabian deed in 1967 twee onderzoeken, met twee verschillende collega's. Uit die twee samen zijn de percentages afgeleid die je nu overal ziet.

Wat er in die proeven gebeurde:

  • Proefpersonen hoorden losse woorden, geen zinnen en geen gesprek. Woorden als schat of vreselijk, ingesproken in een vriendelijke, neutrale of onaardige toon.
  • In het tweede onderzoek kregen ze daarbij foto's van gezichten te zien.
  • De opdracht was steeds hetzelfde: schat in hoe de spreker over de luisteraar denkt. Mag hij hem, of niet.
  • Woord en toon spraken elkaar expres tegen. Daar was het hele onderzoek op gebouwd.

De uitkomst is dus: als een enkel woord het tegenovergestelde zegt van de toon en het gezicht, en je moet raden of iemand je aardig vindt, dan geloof je de toon en het gezicht.

Dat is een net onderzoek en een bruikbare conclusie. Alleen staat er nergens iets over communicatie in het algemeen, want dat is nooit gemeten.

Wat Mehrabian er zelf van vindt

Hij heeft het zelf rechtgezet, en het staat nog steeds op zijn eigen pagina:

Unless a communicator is talking about their feelings or attitudes, these equations are not applicable.

Albert Mehrabian, op zijn eigen site

Vrij vertaald: praat iemand niet over zijn gevoelens of over hoe hij tegenover je staat, dan gelden deze verhoudingen niet. Dat is de onderzoeker die zijn eigen getal terugneemt, en het wordt al vijftig jaar genegeerd.

De test die je zelf kunt doen

Als woorden werkelijk zeven procent van de betekenis droegen, dan zou:

  • het nieuws op de radio grotendeels onbegrijpelijk zijn;
  • een boek voor 93 procent langs je heen gaan;
  • een gesprek in een taal die je niet spreekt bijna volledig te volgen zijn, want je ziet toch het gezicht en je hoort de toon.

Geen van de drie klopt. Dat is geen ingewikkelde weerlegging, en toch wordt het getal elke week ergens weer verteld. Zo werkt dat met een cijfer dat lekker klinkt en dat niemand opzoekt.

3Het kantelpunt

Het is niet alleen onjuist, het wijst ook de verkeerde kant op

Er is nooit gemeten hoe communicatie werkt. Er is gemeten wat mensen doen als een woord iets anders zegt dan de toon.

Als je gelooft dat de inhoud er nauwelijks toe doet, ga je oefenen op je houding, je stem en je oogcontact. Je gaat het gesprek brengen.

Precies dat is wat een moeilijk gesprek laat mislukken. Niet omdat het slecht gebracht wordt, maar omdat iemand die op zijn presentatie let, niet luistert. En dat merkt de ander wel, want dat is nou juist wel non-verbaal.

De echte les uit het onderzoek is een andere, en die is bruikbaar: als jouw woorden en jouw gezicht iets anders zeggen, gelooft de ander je gezicht. Daar kun je iets mee.

4Wat je kunt doen

Wat lichaamstaal wel doet, en wat je ermee kunt

1. Werk aan de tegenspraak, niet aan de vertoning

Zeg je "geen probleem" terwijl je het wel een probleem vindt, dan komt de irritatie aan en het geen probleem niet. De ander hoort dan iets anders dan wat je zei, en jij snapt niet waarom hij zo reageert.

De oplossing is niet je gezicht beter in de plooi krijgen. Dat is precies de verkeerde kant op werken. De oplossing is zeggen wat er is: "ik doe het, en ik baal er wel van." Dan klopt het weer, en dan is er niets meer te raden. Zie Nee zeggen zonder dat het escaleert.

2. Ga niet oefenen op houding en oogcontact

Dat leidt af van waar je mee bezig bent, en dat is zichtbaar. Ga in plaats daarvan na wat je precies wilt zeggen, in welke eerste drie zinnen. Zie Een moeilijk gesprek beginnen.

3. Kijk of de ander uberhaupt kan luisteren

Als iemand overspoeld is, komt er niets binnen, hoe je het ook brengt. Dat is geen kwestie van overtuigingskracht maar van een lichaam dat op scherp staat. Zie Waarom je zo heftig reageert, en vooral het stuk over die twintig minuten.

4. Ben je aan de telefoon of schrijf je, wees dan explicieter

Daar valt de toon inderdaad weg, of het gezicht, of allebei. Dat is de plek waar het onderzoek wel iets zegt. Het antwoord is niet harder je best doen op je stem, maar meer opschrijven wat je bedoelt. "Dit is niet verwijtend bedoeld" is in een appje geen overbodige zin.

5. Als je toch iets aan je lijf wilt doen

Doe het voor jezelf en niet voor het effect op de ander. Rechtop gaan staan en langzaam uitademen verandert hoe jij je voelt, en daarmee wat je zegt. Zie Je toestand sturen, waar ook staat wat daarover wel en niet is aangetoond.

5Verder lezen

Waar je verder kunt lezen

Het communicatiemodel gaat over waarom twee mensen nooit precies hetzelfde meemaken, en dat verklaart meer van wat er misgaat in een gesprek dan welk percentage dan ook.

Rapport, pacing en leading gaat wel over afstemmen op de ander, maar dan als iets wat je doet met je aandacht in plaats van met je houding.

En voor de praktijk: Een moeilijk gesprek beginnen en Mijn vriendin zegt dat ik niet luister.

Waar dit op gebaseerd is, 3 bronnen

Hier staat waar het vandaan komt, met het adres erbij, zodat je het zelf kunt nakijken in plaats van mij te moeten geloven. Staat er iets bij dat onderzoekers onderling betwisten, dan zeg ik dat erbij. Nagekeken op 22 augustus 2026.

  1. Albert Mehrabian en Morton Wiener, Decoding of inconsistent communications, Journal of Personality and Social Psychology, 1967. Het eerste van de twee onderzoeken. Proefpersonen hoorden losse woorden in verschillende tonen. Achter een betaalmuur, dus geen adres om te openen.
  2. Albert Mehrabian en Susan Ferris, Inference of attitudes from nonverbal communication in two channels, Journal of Consulting Psychology, 1967. Het tweede. Uit deze twee samen komen de 7, de 38 en de 55. Ook achter een betaalmuur.
  3. Albert Mehrabian zelf, op zijn eigen pagina. Daar staat letterlijk: Unless a communicator is talking about their feelings or attitudes, these equations are not applicable. Oftewel: praat iemand niet over zijn gevoelens of houding, dan gelden deze verhoudingen niet. Dat is de man die het onderzocht heeft, op zijn eigen site. kaaj.com

Zeg niets. Wat je bent staat ondertussen boven je, en dondert zo hard dat ik niet kan horen wat je beweert.

Ralph Waldo Emerson, Social Aims, 1875
Samir El Ouariachi

Samir El Ouariachi

NLP Practitioner, vader van twee. Ik schrijf hier op wat mij zelf uit het idee heeft geholpen dat ik niet goed genoeg was. Geen aanbod, geen verkoop. Lees mijn verhaal of stel je vraag.

Ken je iemand die hier iets aan heeft?

Deze knoppen zijn gewone links. Er wordt niets geladen van buiten en er wordt niets geteld.

Op de hoogte blijven

Nieuw stuk in je mail

Elke drie dagen verschijnt er een nieuw stuk. Laat je adres achter, dan krijg je er bericht van. Verder stuur ik niets, en afmelden kan met een klik onderaan elke mail.

Je krijgt eerst een mail met een bevestigingslink. Pas als je die aanklikt sta je op de lijst. Je adres gaat naar MailerLite, dat de verzending doet, en wordt nergens anders voor gebruikt. Zie de privacyverklaring. Liever geen mail? Er is ook een RSS-feed.

Even sparren?

Mail me, of laat je terugbellen

Ik ben geen dokter en geen psycholoog. Die denken vaak in kaders, en soms is er iets anders nodig: iemand die luistert, doorvraagt en niet meteen zijn eigen verhaal erbij haalt. Geen diagnose, geen traject, geen rekening.

Stuur een bericht met waar je mee zit. Wil je liever bellen, geef dan aan wanneer het jou schikt, dan bel ik je terug. Helemaal vrijblijvend.

Stuur een bericht Laat je terugbellen

Zit je echt in de knel, dan hoort daar iemand bij die naast je kan zitten. Dat zeg ik dan ook gewoon tegen je.