Onderweg opgeschreven
Quotes
Zinnen die ik onderweg heb opgeschreven omdat ze iets rechtzetten in één regel. Van stoïcijnen en andere denkers, en daaronder mijn eigen inzichten, in dezelfde stijl.
De stoïcijnen citeer ik kort en direct; dat zijn eeuwenoude, openbare bronnen. Modernere denkers geef ik in mijn eigen woorden weer, met bronvermelding erbij.
Van de dingen zijn sommige in onze macht en andere niet.
Mensen worden niet verontrust door de dingen zelf, maar door hun opvattingen over die dingen.
Het is onmogelijk voor een mens te leren wat hij denkt al te weten.
Hoe lang stel je nog uit om jezelf het beste waard te achten?
Zeg niet dat je filosoof bent. Doe wat je hebt geleerd; dat spreekt voor zich.
Elke gewoonte wordt gevoed en versterkt door de bijbehorende handelingen.
Je hebt macht over je geest, niet over gebeurtenissen buiten je. Besef dat, en je vindt kracht.
Zoals je gewoonlijk denkt, zo wordt je geest. Want de ziel neemt de kleur aan van je gedachten.
Alles wat wij horen is een mening, geen feit. Alles wat wij zien is een perspectief, geen waarheid.
Neem de mening weg, en je hebt weggenomen: ik ben gekwetst.
Verspil de rest van je leven niet aan gedachten over andere mensen.
De beste manier om je te wreken, is niet worden zoals degene die je onrecht deed.
Wij lijden vaker in verbeelding dan in werkelijkheid.
Wij durven niet omdat het moeilijk is; het is moeilijk omdat wij niet durven.
Zolang je leeft, blijf leren hoe je moet leven.
Wie overal is, is nergens.
Niemand is arm die weinig heeft; arm is wie meer wil.
Verlies jezelf niet in wat komt of in wat voorbij is. Wie het heden bezit, bezit genoeg.
Wij zijn wat wij herhaaldelijk doen. Uitmuntendheid is daarom geen daad, maar een gewoonte.
Een leven dat niet onderzocht wordt, is het leven van een mens niet waard.
Wie anderen kent is wijs. Wie zichzelf kent, ziet helder.
Wie een waarom heeft om te leven, kan bijna elk hoe verdragen.
De meeste mensen leiden een leven van stille wanhoop.
De kaart is niet het gebied dat zij beschrijft. Wij reageren op onze voorstelling, niet op de werkelijkheid zelf.
Tussen wat er gebeurt en hoe je reageert, zit ruimte. In die ruimte ligt je keuze, en daarmee je vrijheid.
Zolang je het onbewuste niet bewust maakt, blijft het je leven sturen, en noem je het je lot.
Wat je wegduwt, blijft terugkomen. Pas wat je onder ogen ziet, kan veranderen.
Het merkwaardige is dat ik pas kan veranderen wanneer ik mezelf accepteer zoals ik ben.
Achter elk verwijt zit een behoefte waar niemand woorden voor heeft gevonden.
Vraag niet waarom het gedrag zo hardnekkig is, maar welke pijn het draaglijk maakt.
Je stijgt niet naar het niveau van je doelen; je zakt naar het niveau van je gewoontes.
Verander de manier waarop je naar iets kijkt, en dat waar je naar kijkt verandert mee.
Zoek niet buiten jezelf naar wat je bent. Kijk naar wat er overblijft als je alles wegneemt wat je hebt.
Wij zijn niet in de eerste plaats mensen die soms iets geestelijks meemaken, maar geestelijke wezens die een menselijke reis maken.
De wond is de plek waar het licht binnenkomt.
Je bent niet de stem in je hoofd. Je bent degene die hem hoort.
Wie naar buiten kijkt, droomt. Wie naar binnen kijkt, wordt wakker.
Sommigen blijven, sommigen gaan weg. Dat is geen verlies, dat hoort bij groeien.
Je hoeft niet het hele plaatje te overzien. Alleen de volgende stap.
Eerst de vloer. Daarna pas de inrichting.
Heb ik een probleem, of ben ik moe? Vaak is het het tweede.
Je bent niet wat er voorbijkomt. Je bent degene die kijkt.
Wat geen geluid maakt, is niet automatisch in orde.
Wie een lek op zolder heeft, kan beneden blijven dweilen.
Het bord staat er nog. De reden allang niet meer.
Wat je vermijdt, wordt groter. Wat je opzoekt, wordt kleiner.
De rommel halverwege hoort bij de verbouwing.
Een adres, een moment en een eerste stap. Anders is het een wens.
Snel klimmen helpt niet als de ladder tegen de verkeerde muur staat.
De gebeurtenis ligt vast. Het formaat niet.
Je hebt het al. Alleen niet hier.
De foto verandert niet. De lijst wel.
Eerst naast hem lopen. Pas dan samen langzamer.
Ga eens in de deuropening staan en kijk naar je eigen gesprek.
Wat je hebt meegemaakt heeft je gevormd. Het mag je niet breken.
Het etiket zit op de koffer. Niet in de koffer.
Zolang de maatstaf van een ander is, ben je nooit klaar.
Eerst vullen. Dan schenken.
Het zit er al je hele leven. Je hoeft het alleen niet meer alleen te laten zitten.
De bagage is niet de reiziger.
Je hebt het draaiboek niet gekregen. Wel de keuze hoe je kijkt.
Je lichaam zit er al je hele leven naast. Je hoeft alleen te luisteren.
De stilte was er de hele tijd. Er stond alleen altijd iets aan.
Niemand heeft zijn eigen paneel ingesteld. Je kunt er wel naar kijken.
Het ligt zelden aan de kok.
Verbieden werkt niet. Een andere kant op sturen wel.
Geen van beide is je vijand. Ze hebben alleen nooit met elkaar gesproken.
Niet alle drie tegelijk. Om de beurt.
De vraag is niet hoe groot het is. De vraag is hoe je ernaar kijkt.
Je kunt de dag niet kiezen. Wel wie er binnenkomt.
Heb je zelf een zin die je al jaren meedraagt? Stuur hem gerust.